Onze Gezelschapshonden

Ons verhaal beneden begint in augustus 2001. Op dat ogenblik hadden we enkel de bedoeling van een hondje aan te schaffen. Van een tweede hondje, van showen, een eigen nestje hebben of een eigen kennelnaam was toen totaal geen sprake.

Sloeber

Sloeber was onze eerste Mops. We kochten hem in een lokale dierenwinkel in augustus 2001. De keuze voor een Mops was gemaakt nadat we eerst zorgvuldig een aantal rassen, die eventueel voor ons in aanmerking konden komen, met elkaar hadden vergeleken. We hadden alle mogelijke eigenschappen vergeleken en dan een keuze gemaakt voor een ras dat het best bij ons zou passen. En dat bleek de Mops te zijn!

Indien jullie ook overwegen om een hond aan te schaffen kunnen we jullie alleen maar aanraden om je keuze ook zo zorgvuldig te maken. Te veel honden, gekocht zonder veel nadenken bijvoorbeeld als verjaardagsgeschenk, eindigen uiteindelijk in een asiel omdat men zich niet realiseerde wat het betekent om een hond in huis te hebben 24 uur op 24, 7 dagen op 7.

Sloeber werd onmiddellijk vertroeteld door het hele gezin. Hij kreeg zoveel aandacht dat bij ons zijn wel moest aanvoelen als in het paradijs vertoeven, tenminste vergeleken met de situatie waarin hij waarschijnlijk was vooraleer hij in de dierenwinkel aankwam. Er staan voldoende verhalen beschreven op Internet over hoe deze dierenwinkels aan hun honden geraken, het transport vanuit voormalige Oostblok landen, etc... Deze verhalen waren ons onbekend op het moment dat we Sloeber aankochten, nu zouden we nooit nog een hond, en zeker geen mops, aankopen in een dierenwinkel.

Maar Sloeber was een echte meevaller. Hij was en is nog steeds een enorm lieve Mops. Hij vraagt niets, geeft enorm veel vriendschap en is heel aanhankelijk. In huis is hij een erg rustige Mops, geniet van onze aanwezigheid en slaapt meer als de helft van de tijd.

Maar Sloeber werd ook ons zorgenkind(hond)! Hij is nu meer dan 4 jaar oud maar heeft al een aantal ernstige operaties achter de rug. Toen hij iets meer dan een jaar oud was, werd de bol van één van zijn heupen reeds verwijderd omwille van artrose. Nauwelijks een jaar later werd hij aan zijn rechterachterpoot geopereerd omwille van Patella Luxatie. En meer recent, herfst 2005, werd hij aan zijn linker achterpoot geopereerd omwille van dezelfde kwaal (Patella Luxatie). Hij is mooi hersteld van al deze ingrepen en blijkt hiervan geen enkele hinder te ondervinden.

Hoewel Sloeber geen stamboom heeft, is hij onze grote held en hij zal dat ook altijd blijven. Het is de hond die ons leven veranderde, hij was het perfecte antwoord voor de wens die Francine deed bij het standbeeld van Johannes van Nepomuk op de Karels Brug, tijdens een bezoek aan Praag tijdens de lente van 2001. (zie ook 'Het Praagse verhaal')

Ik denk, en ik blijf dit vertellen aan iedereen, dat Sloeber zijn eigen standbeeld verdiend heeft bij ons in de tuin. Maar het is nog een beetje vroeg daarvoor, we hopen dat hij nog vele jaren bij ons kan zijn.

Zie eens naar zijn foto aan de rechterzijde. Kijkt hij niet een beetje triestig, een beetje eenzaam? Precies! Maar daar hebben we dan ook wat aan gedaan. Ons antwoord voor zijn triestige blik heet ..... 'Lobke'!

Men beweert dat mensen die zich een Mops hebben aangeschaft, steeds eindigen met een tweede (en een derde, etc...). En dat was bij ons niet anders. Met Sloeber hebben we veel bijgeleerd over Mopsen, wel, dat dachten we. We waren er bijvoorbeeld van overtuigd dat elke Mops zo rustig, kalm, gemakkelijk etc.. als Sloeber was. Nu, dat bleek een foute inschatting!

Hoe dan ook, in het najaar van 2003 gingen we op zoek naar een Mopsenteefje, een speelkameraad voor Sloeber, en ditmaal eentje met een stamboom zodat we toch wat informatie hadden over ouders, voorouders etc... Dus Francine ging op zoek via Internet waar er ergens in België een Mopsennestje was aangekondigd.

Lobke

Dat zoekwerk bracht haar bij Mevr. Van Puyvelde uit Merelbeke die ons vertelde dat ze inderdaad een nest verwachtte voor binnen enkele weken. Na enkele lange telefoongesprekken werd ons ook duidelijk dat we in aanmerking kwamen voor één van de puppies, dus we leken geslaagd in de gebruikelijke screening. Maar eenmaal het nest geboren, bleken de puppies wel allemaal heel gezond en wel, maar ze bezaten net 'iets' teveel. En net dat ietsje onderscheidt reutjes van teefjes, m.a.w. het waren allemaal reutjes. Wat een ontgoocheling! En wat nu gedaan?

Het zag er toen naar uit dat het vlug vinden van een mopsenteefje in België niet onmiddellijk tot de mogelijkheden behoorde, dus gingen we op zoek in Nederland. Via de website van Commedia vonden we een kweker in Odiliapeel (Uden) die heel recent een nest jonge mopsjes had. Nadat we de stamboom van moeder en vader hadden goed bevonden werd een afspraak gemaakt en enkele weken later, wanneer de puppies 4 weken oud waren, werd een eerste bezoek gebracht aan de fokker. Fantastisch, wat een kennismaking! (ik bedoel met de hondjes).  Er waren twee teefjes in het nest en van die twee kozen wij het grootste. Later zouden we haar 'Lobke' noemen.

Lobke kwam bij ons toen ze bijna 8 weken oud was, het was toen April 2004. Maar al vlug vroegen we ons af of ze wel degelijk tot hetzelfde ras behoorde als Sloeber. Ze was zo verschillend van Sloeber, geen wonder dat de fokker deze kleine hondjes Piranha's noemde in plaats van Mopsen.

Lobke was zo vol energie, ze vroeg steeds en onafgebroken om aandacht. Echt waar, 5 mopsen zoals onze Sloeber zouden veel gemakkelijker geweest zijn dan één Lobke. Maar, maak je geen zorgen, Lobke is gewoon anders, dat is alles. Zij is ook een heel lieve Mops, heel aanhankelijk en erg speels, maar een Mops met een sterk karakter! Ze rustig ergens mee naar toe nemen was een haast onmogelijke zaak. Ze rende achter alles wat dan ook maar bewoog, honden , fietsen, auto’s, alles vond ons Lobke interessant.

Langzaam begon dan toch het idee te groeien om met haar een gehoorzaamheidstraining te gaan volgen. Dat bleek achteraf een goede keuze geweest te zijn en ze deed het bovendien nog graag. Op de dag dat de overgangsproeven werden afgenomen om tot de C-klas toegelaten te worden, was zij de enige die slaagde en dan nog met een score van 95%.   

Zoals verwacht werd Lobke de speelkameraad van Sloeber.

Ravotten met Sloeber, achter de katten aan rennen en van ons terras springen met een jump waarbij ze 3 treden in één keer neemt om dan midden in het gras te belanden, dat is ons Lobke.

Ondertussen is Lobke meer dan 3 jaar oud en is ze een stuk rustiger geworden. Ze is een trouw en erg aanhankelijk hondje geworden.

Voor meer foto's van Lobke, selecteer dan 'foto's' op het linker frame.

.....maar Mopsen zijn zoals chocolade, je kan er niet genoeg van krijgen. Dus ..... gingen we op zoek naar nummer drie.

 

Getje

Mevr. Ingrid Mylemans, voorzitster van de Belgische Mopshondenvereniging, (BPDC), bracht ons in de zomer van 2005 in contact met een befaamde fokker van Mopshonden in Duitsland.

Deze fokker had net een teef die drachtig was wanneer we hem voor de eerste maal belden en enkele dagen nadien brachten we hem reeds een eerste bezoek. Enkele weken nadien, op 25 september 2005, werden er 5 mooie puppies geboren. Maar ei zo na liep het weer mis, er was namelijk maar één teefje in dat nest. Je kan dus best begrijpen dat we erg gelukkig waren wanneer de fokker ons toevertrouwde dat we in aanmerking kwamen als kandidaat nieuwe eigenaar voor Getje, de naam die wij haar even later zou toekennen.

De eerste foto's van de moeder met haar puppies (hiernaast) werden 5 dagen na de geboorte genomen.

Toen ze ongeveer 4 weken oud was hebben we haar opnieuw bezocht.  Op 3 december 2005 kwam Getje definitief bij ons om Lobke en Sloeber te vervoegen.  Ze was toen 9 weken oud.

Lobke voelde zich geroepen om zich over onze nieuwe aanwinst te ontfermen. Ze ontpopte zich als een zorgzame moeder voor Getje. Enkele maanden later was ze uitgegroeid tot een volwaardige speelkameraad van Sloeber en Lobke. Het was ondertussen zomer geworden en er bleek niets leuker dan met zijn drieën buiten in de tuin stoeien, tenminste als het niet te warm was.

Het was de bedoeling dat we met Getje ons eerste eigen nestje gingen hebben maar de natuur besliste daar anders over. Ze was ongeveer 10 maanden oud als we haar hebben laten steriliseren. Maar daardoor was ze niet minder lief of zagen we haar minder graag.

Voor meer foto's van Getje, selecteer dan 'foto's' op het linker frame van deze pagina.

Vandaag is Getje echter niet meer bij ons, maar maak je niet ongerust, Getje stelt het erg goed.

Einde 2006 werden we namelijk door vrienden opgebeld die op zoek waren naar een hondje voor een oudere dame. Die dame, van Duitse afkomst maar wonende in Zeeland, net over de grens in Nederland, had 3 weken voordien haar eigen hondje verloren. Vermits haar beide kinderen in Duitsland wonen, betekende haar hondje zo wat alles voor haar.  Het overlijden van haar hondje viel haar enorm zwaar. Tot op dat ogenblik hadden we nooit overwogen om ook maar één van onze mopsen te herplaatsen. Anderzijds, een nieuwe thuis waar ze als enige hondje alle aandacht zou krijgen leek ons zeker niet slecht voor Getje. Dus werd er toch overwogen om Getje te herplaatsen. Er werd contact opgenomen met deze dame en via vrienden werd zoveel mogelijk informatie ingewonnen om ons er toch maar van te vergewissen dat deze dame een geschikte thuis kon bieden voor Getje.

Op een zaterdagmorgen zijn we er dan naar toe gereden. Pas ter plaatse hebben we beslist, nadat we overtuigd waren dat ze er goed zo zijn, om ze daar te laten. Maar wat een moeilijke beslissing! Als we er nu aan terug denken geeft het nog steeds een raar gevoel. Getje is ongeveer 1 jaar bij ons geweest en afscheid nemen na een jaar doet pijn. Maar we moeten eerlijk zijn, we hebben meerdere mopsen en moeten alzo onze aandacht verdelen over ieder van hun. De aandacht die Getje nu krijgt als enig hondje in haar nieuwe thuis geeft ons wel een goed gevoel, ook al missen we haar nog steeds.

Getje, het gaat je goed, en mocht het nodig zijn, je mandje staat hier klaar, je mag steeds terugkomen!

 

Home - Nieuws - Marla - Anais - Iluna - Puppies - Onze Gezelschapshonden - Foto's - Geluiden - Historiek - Het Praagse Verhaal - Links - Contacteer Ons - Other Language (English)